Słuchaj:
[2010-06-04] Selector Festival 2010
Dodano 2009-12-15, o godzinie 00:10
Znamy już datę kolejnej edycji Selector Festival! Druga odsłona festiwalu odbędzie się 4,5 czerwca 2010 na Krakowskich Błoniach. Bilety wejdą do sprzedaży 16 stycznia.
Pierwsza edycja była sukcesem zarówno artystycznym i frekwencyjnym, co pozwoliło wpisać Selector Festival na mapę najważniejszych wydarzeń kulturalnych w Polsce. Niesamowita publiczność obejrzała występy największych i najciekawszych wykonawców z kręgów szeroko pojętej muzyki elektronicznej, a także całkiem nowe odkrycia muzyczne. Kolejna edycja Selector Festival poszerzy spektrum wydarzeń muzycznych i około-muzycznych. W Krakowie, na dwóch festiwalowych scenach pojawią się gwiazdy prestiżowe, nietuzinkowe i starannie wybrane dla wymagających fanów muzyki elektronicznej i tanecznej. Oprawa wizualna ponownie zostanie oddana w ręce najlepszych światowych twórców, czyniąc z festiwalu miejsce na styku muzyki i sztuki audiowizualnej.
Więcej informacji www.selectorfestival.pl
LINE UP:
Faithless
Faithless to jedna z najważniejszych i najpopularniejszych grup muzyki tanecznej. Formację tworzą: charyzmatyczny wokalista Maxi Jazz, szanowana didżejka i klawiszowiec Sister Bliss oraz niezwykle utalentowany producent Rollo. Muzyka Faithless to połączenie porywających klubowych rytmów z wysmakowanym hip-hopem i funkiem.
Zespół sprzedał ponad 6 milionów płyt na całym świecie. Każda płyta to mistrzostwo produkcji studyjnej i porywająca podróż przez dźwięki. Spokojne oblicze zespołu, które jawi się na albumach studyjnych, zmienia się radykalnie podczas koncertów. Najbardziej znane są taneczne kompozycje: kultowa już „Insomnia”, a także „Salva Mea”, „God Is a DJ”, „We come 1”, „One Step Too Far”, „Why Go?” oraz „I Want More” i to właśnie te utwory grane są na koncertach. Każdy występ Faithless porywa wielotysięczną publiczność do tańca. Mając renomę świetnego zespołu koncertowego byli już wielokrotnie zapraszani jako główne gwiazdy największych festiwali. Oblicza się, że ich niezwykłe występy zobaczyło już ponad 10 milionów osób. Ich znakomitą formę potwierdza też Q Award w kategorii Outstanding Performance, a także European Grammy Award w kategorii Best International Dance Band. Każda płyta formacji rozeszła się w imponującym nakładzie, dla przykładu wydawnictwo zawierające największe hity sprzedało się w ponad milionie egzemplarzy.
Członkowie zespołu udzielają się również w innych projektach – występują jako didżeje, wydają kompilacje, pojawiają się gościnnie na płytach innych wykonawców. Rollo, prywatnie brat wokalistki Dido, był też producentem jej albumów. Faithless zabierają również głos w sprawach pozamuzycznych, wielokrotnie na swoich singlach umieszczając zaangażowane społecznie teksty. Dzięki wrażliwości na otaczający świat są ewenementem na scenie muzycznej łącząc świadomość polityczną z taneczną formą.
Obecnie grupa przygotowuje się do wydania nowego albumu pt. „Calling All The Faithful”, który promuje singiel „Sun To Me”, a także przygotowuje się do trasy koncertowej, podczas której odwiedzi najlepsze letnie festiwale, w tym Selector Festival.
Audio Bullys
Audio Bullys powracają z nowym energetycznym albumem pt. „Higher Than The Eiffel”, zatem to świetna okazja, żeby w tym roku wystąpili na Selector Festival. Brytyjski duet podbił parkiety swoimi żywiołowymi występami i muzyką pełną przeróżnych tanecznych rytmów i chwytliwych, wyśpiewywanych melodii.
Ich pierwszy album pt. „Ego War” od razu zdobył im miejsce wśród najlepszych zespołów sceny klubowej, a kolejna płyta „Generation” wraz z singlem „Shot You Down” będącym ich własną wersją przeboju „Bang Bang (My Baby Shot Me Down)” otworzyła im drogę do szerszej publiczności. Najnowsze wydawnictwo potwierdza dobrą formę Audio Bullys. Na albumie nie brakuje ani mocnych linii basu, ani rytmów inspirowanych stylami garage i breaks, ani błyskotliwych refrenów.
W swojej opartej na kulturze miejskiej muzyce oraz dzięki umiejętnościom porywania do zabawy zebranej na ich koncertach publiczności Audio Bullys są bezpośrednimi spadkobiercami formacji Madness, której to członkowie pojawili się nawet w ich nagraniach. Czy muzyka taneczna z Wysp odeprze atak z Francji? Dowiemy się tego podczas Selector Festival.
Thievery Corporation
Thievery Corporation to pionierzy i niekwestionowani mistrzowie łagodnych brzmień, którzy wyznaczyli standardy dla całej sceny elektronicznej. Mimo, że kojarzeni są przede wszystkim z gładkimi klubowymi brzmieniami, to koncertowe oblicze formacji jest całkowicie inne. Wraz z towarzyszącymi im na scenie muzykami i wokalistami Rob Garza i Eric Hilton tworzą niesamowite, wielokulturowe widowisko.
Od ponad 15 lat Thievery Corporation łączą dźwięki z różnych kręgów cywilizacyjnych - dystyngowana elektronika wzbogacona jest o jamajskie wibracje, instrumenty z Ameryki Południowej, afrykańską rytmikę oraz melodie kojarzone z Dalekim Wschodem. Każdy album obfituje w gościnne występy niezwykłych muzyków i wokalistów z najodleglejszych regionów świata, potwierdzając, że w muzyce nie ma granic. Na ich płytach wystąpili m.in. David Byrne, Emiliana Torrini, Perry Farrell, Femi Kuti i Bebel Gilberto.
Garza i Hilton nie skupiają się jedynie na swoim autorskim materiale. Prowadzą własną wytwórnię płytową ESL Music, od lat produkują remiksy takich artystów jak The Doors, Ennio Morricone, Astrud Gilberto, DJ Cam, czy Nicola Conte, a ich utwory znalazły się na niezliczonej ilości kompilacji.
Ich ostatni album pt. „Radio Retaliation” to zdecydowana wypowiedź polityczna. Główna siedziba formacji mieści się w Waszyngtonie, może właśnie dlatego Garza i Hilton są tak przeczuleni w temacie działań amerykańskiej administracji i polityków. Od dawna zwracają uwagę na stosunki społeczne, krytykują media, które w krzywym zwierciadle pokazują świat. Bliżej im przez to do takich artystów jak The Clash, Public Enemy, czy Fela Kuti, niż do twórców, których utwory można znaleźć na składankach wydawanych przez ekskluzywne hotele. Nie bez powodu okładkę ostatniego albumu zdobi zdjęcie zamaskowanego Zapatysty. Według członków Thievery Corporation to właśnie działania takich ludzi są dla nich inspiracją.
Metronomy
Metronomy to jeden z tych zespołów, których styl muzyczny ciężko sklasyfikować, ale ich fanów można znaleźć tak wśród publiczności rockowej, jak i miłośników elektronicznych brzmień. Wraz z takimi formacjami jak CSS i Klaxons szybko zdobyli serca zwolenników tanecznego rocka i muzycznych eksperymentów. Za sukces grupy odpowiedzialny jest głównie Joseph Mount, który oprócz pracy nad swoim autorskim projektem znalazł czas na zremiksowanie takich artystów jak Franz Ferdinand, Gorillaz, Kate Nash, czy Ladytron.
Pierwszy album Metronomy „Pip Paine (Pay The £5000 You Owe)” wskazuje na wczesne inspiracje Mounta takimi legendami awangardowej elektroniki jak chociażby Autechre, ale też ukazuje fascynacje Princem, Davidem Bowie i rockiem. Drugi album pt. „Nights Out” to bardziej przystępna pozycja, zawierająca melodyjne kompozycje i bardziej piosenkowe formy. Oglądając ich teledyski (np. „A Thing For Me”, czy „Radio Latio”) i występy na żywo łatwo zauważyć niewymuszony luz i pogodę ducha członków Metronomy. Dlatego są oni atrakcją takich festiwali jak Bestival, Glastonbury, czy Benicassim.
Obecnie w skład zespołu wchodzą Joseph Mount, Oscar Cash, Anna Prior i Gbenga Adelekan. Wspólnie pracują nad nowym materiałem, który ma ukazać się już wkrótce. Z właściwym sobie poczuciem humoru zespół obiecuje, że kiedy pojawi się ich kolejna płyta studyjna dorobią się do tego czasu porządnie napisanej biografii.
Boys Noize
Alexander Ridha to całkowite objawienie na scenie klubowej. 28-letni didżej i producent z Hamburga w krótkim czasie dzięki swojemu talentowi zmienił oblicze muzyki tanecznej. Masywne, czasami ekstremalne, elektroniczne brzmienie Boys Noize swoją energią przypomina raczej wyczyny zespołów rockowych, niż klasyczne house’owe brzmienia znane z parkietów. Ale to właśnie on wyznaczył kierunek tanecznej muzyki elektronicznej i to jego twórczością fascynują się masy fanów.
Swoją przygodę z didżejowaniem Ridha rozpoczął w wieku 16 lat pod okiem takich mistrzów jak DJ Hell i Felix Da Housecat, ale dopiero przeprowadzka do Berlina w 2003 roku dała początek projektowi z którego znamy go najlepiej – Boys Noize. Wkrótce pojawiły się pierwsze wydawnictwa sygnowane tym pseudonimem nagrane dla prestiżowych wytwórni takich jak Deejay Gigolos, Kitsuné i Turbo, a remiksy dla Bloc Party i Kaiser Chiefs natychmiast włączyły go do grona artystów miksujących rock z muzyką taneczną, takich jak Erol Alkan, czy Soulwax.
Aby lepiej kreować swój wizerunek, a także żeby w pełni wspierać muzykę w którą wierzy, w 2005 roku Ridha założył wytwórnię Boysnoize Records (BNR), w której wydaje albumy swoje, a także zaprzyjaźnionych projektów: D.I.M., Shadow Dancer, czy Siriusmo. To tu Boys Noize wydał swój debutancki album „Oi Oi Oi” – jedną z najważniejszych płyt 2007 roku. W BNR wyszedł też jego ostatni album „Power”, dojrzały, pełen zaskakujących pomysłów materiał, którego stylistyki nie da się określić jednym słowem, choć w jego opisie można użyć nazw takich gatunków jak: electro, techno, rave, house i minimal.
Oprócz autorskich kompozycji, niesamowite emocje budzą zrobione przez niego remiksy dla takich artystów jak: Depeche Mode, Editors, Röyksopp, Tiga, Snoop Dogg, czy Feist. Charakterystyczne brzmienie Boys Noize zainspirowało też artystów z innych kręgów muzycznych, dlatego w ostatnim czasie Ridha brał udział w nagraniach takich wykonawców jak Kelis, czy Black Eyed Peas. Nadal jednak interesują go też mniej komercyjne projekty, ostatnio Alex angażuje się we współpracę z kanadyjskim producentem Gonzalesem, a także nagrywa wraz z jednym z jego największych fanów i promotorów – dobrze znanym publiczności Selector Festival – Erolem Alkanem.
Boys Noize nie ogranicza się jedynie do aktywności studyjnej – jest jednym z najbardziej pożądanych didżejów na świecie, nieustannie przemierzając wszystkie kontynenty, porywając tłumy klubowiczów i festiwalowiczów, wystarczy tylko wspomnieć takie wydarzenia jak I Love Techno w Belgii, Amsterdam Dance Event w Holandii, czy Future Music Festival w Australii.
Uffie
Urodzona w Stanach Zjednoczonych, wychowana w Hong Kongu, a mieszkająca w Paryżu wokalistka i raperka to kolejna na Selector Festival przedstawicielka znakomitej francuskiej wytwórni Ed Banger, której artystów w postaci Busy P (szef wydawnictwa) i DJ Mehdi mieli okazję zobaczyć nasi festiwalowicze podczas poprzedniej edycji. Uffie wkroczyła na scenę elektroniczną dzięki singlowi „Pop The Glock” , który jasno określił jej styl muzyczny – połączenie klasycznego hiphopu z nowoczesną elektroniką. Taka stylowa mieszanka brzmień i niewyparzony język w połączeniu zainteresowaniem modą natychmiast zwróciła uwagę Busy P i artystka trafiła w szeregi paryskiej oficyny. Od tego momentu pojawia się gościnnie w nagraniach związanych z Ed Banger producentów z Justice na czele. Już wkrótce ukaże się jej długo oczekiwany album pt. „Sex Dreams And Denim Jeans”, na który muzykę dostarczyli tacy znakomici artyści jak Mr. Oizo, Mirwais, SebastiAn, czy DJ Feadz. Płytę promuje utwór „MC’s Can Kiss”, a w kolejnym singlu ma się pojawić sam Pharrell Williams.
Calvin Harris
Szkocki producent Calvin Harris to jedna z najnowszych i najpopularniejszych gwiazd muzyki tanecznej. Z wrodzoną sobie przekorą już na początku kariery ogłosił tytułem płyty, że to on stworzył disco. Jego własna wersja muzyki klubowej bezpośrednio odwołującej się do lat 80-tych, pełna tanecznych rytmów i chwytliwych melodii okazała się tym, czego właśnie oczekiwali fani elektroniki. Zawierający takie przeboje jak „Acceptable in the 80s” i „The Girls” album „I Created Disco” pokrył się złotem oraz przyniósł nominacje m.in. do Q Awards, a wspomniane single na długo zagościły na falach radiowych. Sukces debiutanckiego albumu został jednak przyćmiony kolejnymi wydawnictwami. Najpierw ukazał się nagrany wspólnie z Dizzee Rascalem singiel „Dance Wiv Me”, który dzięki samym ściągnięciom elektronicznym stał się w momencie swojej premiery numerem jeden na brytyjskiej liście przebojów i spędził na czołowej pozycji 4 tygodnie. Utwór był też dwunastym najczęściej kupowanym utworem roku 2008.
Wydaniem drugiego albumu pt. „Ready For The Weekend” Harris kontynuuje pasmo sukcesów. Sprzedając się w kilkuset tysiącach egzemplarzy od razu trafił na pierwsze miejsce UK Album Charts, czyniąc nazwisko zdolnego producenta jedną z najgorętszych marek w świecie muzyki tanecznej. Pierwszy singiel „I’m Not Alone” spędził dwa tygodnie na pierwszym miejscu UK Singles Charts zrzucając z niego „Poker Face” Lady Gaga, „Ready For The Weekend” trafiło na trzecie miejsce sprzedaży, a kolejne dwa „Flashback” i „You Used To Hold Me”, mimo, że płyta wyszła w sierpniu zeszłego roku, nadal goszczą na radiowych playlistach.
Swoją postawą i bezkompromisowym podejściem do muzyki Calvin Harris udowodnił, że na scenie tanecznej jest jeszcze miejsce na nowe gwiazdy – otwarte na nowe style i znające oczekiwania fanów. Występami na europejskich festiwalach Harris pokazuje, że melodyjna fuzja disco, techno i popu doskonale sprawdza się w wersji koncertowej.
Friendly Fires
Friendly Fires nie da się nie lubić i nie szanować, potwierdzają to liczne nominacje do nagród pokroju Brit Awards i Mercury Music Prize, podwójna platynowa płyta przyznana za znakomitą sprzedaż debiutanckiego „Friendly Fires” oraz wyprzedane trasy koncertowe. Brytyjska formacja bez wątpienia jest jednym z najciekawszych zespołów nowej fali łączącej taneczną elektronikę i alternatywny rock.
Friendly Fires są niezrównani w wymyślaniu melodii, wystarczy raz posłuchać tylko takich utworów jak „Paris”, „Jump In The Pool”, „Skeleton Boy”, czy „Kiss Of Life”, żeby ich harmonie na długo pozostały w głowie. Warstwa rytmiczna, miejscami zaczerpnięta z disco, miejscami inspirowana afrykańskimi brzmieniami, a czasem zahaczająca o awangardową elektronikę zmusza podczas koncertów do niczym nieskrępowanego tańca.
To właśnie dla takiej muzyki ukuto sformułowanie „indie dance” i właśnie ten nurt muzyki jest obecnie najciekawszym gatunkiem, w ramach którego może pojawić się jeszcze wiele niezwykle ekscytujących projektów. Znając przebojowy potencjał Friendly Fires to i tak oni będą stać na czele tej nowej muzycznej rewolucji.
Delphic
Tylko nielicznym udaje się dobrze połączyć indie rock i euforyczną elektronikę, ale formacja Delphic bez wątpienia osiągnęła sukces. Świadczy o tym chociażby wysoka pozycja manchesterskiego składu na prestiżowej liście BBC Sound of 2010, na której umieszczane są najlepiej zapowiadające się w danym roku zespoły, a także świetne przyjęcie ich właśnie wydanego debiutanckiego albumu pt. „Acolyte”. Brytyjska prasa zwróciła uwagę na inspiracje takimi legendami jak Orbital, New Order i Underworld oraz pochwaliła za spójność i niewątpliwą umiejętność odnalezienia wśród wszystkich inspiracji swojego własnego imponującego stylu.
Publiczność zaintrygowana pierwszym singlem zespołu pt. „This Momentary”, bez mrugnięcia okiem przyjęła debiutancki materiał Delphic pełen mocnej elektroniki, przestrzennych dźwięków i ekstatycznych momentów. Jak sami potwierdzają muzycy zespołu, na „Acolyte” przenika się euforia i prawdziwa melancholia Manchesteru. To połączenie sprawia, że utwory takie jak „Doubt” czy „Halcyon” to chyba najbardziej wyczekiwane przez festiwalową publiczność kompozycje tego lata, bo każdy przecież czeka na moment kiedy wyjdzie słońce.
Bloody Beetroots Death Crew 77
Jeżeli szukacie nowych gwiazd muzyki tanecznej to warto zwrócić uwagę na Bloody Beetroots Death Crew 77, bo to właśnie oni mogą już wkrótce zawładnąć parkietami na całym świecie, a być może tak się już stało. Włoski duet The Bloody Beetroots szybko podąża ścieżką wyznaczoną przez rodaków z Crookers i jest jedną z najpopularniejszych ekip łączących energetyczną muzykę taneczną, disco, electro oraz hip hop z ravem i punkiem.
Zafascynowani komiksową stylistyką zamaskowani Bob Rifo i Tommy Tea silnie nawiązujący do swoich rock’n’rollowych korzeni podpisali kontrakt z prestiżową amerykańską oficyną Dim Mak, w której wydali dwie EP „Rombo” i „Cornelius”, a w sierpniu 2009 roku pojawił się album „Romborama”. The Bloody Beetroots szybko stali się jednym z najmodniejszych kolektywów didżejsko-producenckich, ale żeby wyróżnić się z nowej fali zalewającej kluby postanowili rozszerzyć formułę swoich występów - tak właśnie powstało Bloody Beetroots Death Crew 77, czyli ich wersja na żywo. Do składu dołączył nowy członek, perkusista Edward Grinch, a pozostali członkowie chwycili za instrumenty – podczas koncertu Bob Rifo śpiewa oraz gra na klawiszach i gitarze, a Tea miksuje grany materiał.
Wiadomości o ich niesamowitych występach szybko obiegły taneczny świat, dlatego BBDC77 są jedną z najbardziej oczekiwanych formacji tanecznych również w Polsce. Punk, rock, rave, electro i dźwiękowa anarchia – to wszystko czeka nas w ich wykonaniu na Selector Festival.
Booka Shade
Niemieccy mistrzowie elektroniki Booka Shade są jednym z tych zespołów, który wypracował swoje własne rozpoznawalne i niemożliwe do podrobienia brzmienie, inspirując przy tym całe zastępy producentów. Dzięki takim singlom jak „Body Language”, „Mandarine Girl”, „In White Rooms”, czy „Karma Car” oraz prowadzonej przez nich wytwórni Get Physical Walter Merzinger i Arno Kammermeier w ciągu kilku lat osiągnęli status gwiazd sceny tanecznej oraz w znacznym stopniu wpłynęli na kształt całej sceny elektronicznej.
Oprócz wydawania własnych singli i albumów, remiksowania twórczości innych artystów oraz tworzenia kompilacji, Booka Shade znani są też jako jedna z najlepszych formacji koncertowych sceny tanecznej. Duet przykłada wielką uwagę do oprawy wizualnej swoich występów i z roku na rok udoskonala formułę łączenia muzyki z obrazem, co czyni ich jeszcze bardziej pożądanymi artystami koncertowymi.
Wyobrażenie o świetnej formie duetu daje utwór „Renegate”, który został ostatnio udostępniony darmowo w internecie. Więcej materiału fani będą mogli usłyszeć już wkrótce - za miesiąc ukaże się ich kolejny album studyjny pt. „More”, a chwilę potem podczas Selector Festival będziemy mieli okazję usłyszeć nowy materiał na żywo.
BILETY:
Karnet 2 dni (4-5.06.2010) - 200 PLN
Bilet jednodniowy (4.06.2010) - 135 PLN
Bilet jednodniowy (5.06.2010) - 135 PLN
DO NABYCIA:
- sklep internetowy Alter Art;
- punkty sprzedaży sieci Ticketpro
Teren festiwalu
Festiwal odbywa się na terenie krakowskich Błoń. Jedyne wejście na teren festiwalu znajduje się od Alei 3 Maja.
Dojazd
Z dworca głównego (przystanek "Dworzec Główny" przy ul. Lubicz) autobusami 124 (kierunek Ruczaj), 152 (kierunek Olszanica), 512 tylko - w dni robocze (kierunek Cracovia), należy dojechać na przystanek Cracovia. Można również dojechać tramwajem np. 15 (kierunek Cichy Kącik) do przystanku "Reymana".
Uwaga! W dniach 4,5 czerwca Aleja 3 Maja zostanie zamknięta dla ruchu drogowego.
Parking
Ze względu na lokalizację terenu festiwalu w środku miasta, nie planujemy parkingu dla samochodów. Możliwość dojazdu na festiwal opisujemy powyżej.
Bilety
Bilety i karnety podlegają wymianie na identyfikatory w formie opaski. Z identyfikatora może korzystać tylko jedna osoba. Uszkodzenie lub zerwanie identyfikatora powoduje utratę jego ważności. Punkty wymiany biletów na opaski znajdują się przed wejściem na teren festiwalu (czynne od 5 czerwca od godziny 16:00).
Informacje dla osób niepełnosprawnych
W razie potrzeby nasi wolontariusze pomogą dotrzeć osobom niepełnosprawnym w dogodne miejsce na terenie festiwalu.
Sanitariaty
Na terenie festiwalu dostępne będą zarówno toalety jak i umywalki.
Źródło: Alter Alt
Dodał: Feles
